Historia gimnazjum online: przewodnik po nauce zdalnej

Historia gimnazjum online to nie tylko fraza, którą wypluwa algorytm wyszukiwarek. To żywa, wciąż niezamknięta opowieść o edukacyjnych eksperymentach, społecznych napięciach i cyfrowych rewolucjach, które przetoczyły się przez polskie szkoły w ostatnich dekadach. Każdy, kto choć raz próbował zrozumieć, dlaczego gimnazjum pojawiło się, błyskawicznie zmieniło krajobraz polskiej oświaty, a potem równie gwałtownie zniknęło, wie: pod powierzchnią oficjalnych komunikatów czai się brutalna prawda. Dziś, gdy nauka historii przeniosła się na dobre do internetu, a uczniowie szukają wsparcia w takich miejscach jak korepetytor.ai/historia, warto rozgryźć, czym naprawdę była i czym stała się historia gimnazjum – zarówno ta szkolna, jak i ta online. Chcesz wiedzieć, co straciliśmy, co zyskaliśmy i jak wycisnąć maksimum z cyfrowej nauki historii? W tym artykule nie będzie tematów tabu. Odkryjesz niewygodne fakty, zobaczysz, gdzie system zawiódł, a gdzie internet daje szansę na edukacyjną rewolucję.

Gimnazjum w Polsce: skąd się wzięło i dokąd zniknęło?

Narodziny gimnazjum: przełom czy eksperyment?

Wprowadzenie gimnazjów w Polsce w 1999 roku było efektem śmiałej, ale mocno kontrowersyjnej reformy edukacyjnej. Miały przerwać dotychczasowy cykl ośmioklasowej podstawówki i trzyletniego liceum, wprowadzając pośredni etap dla młodzieży w wieku 13–16 lat. Według Encyklopedii PWN, koncepcja miała zapewnić lepsze przygotowanie do przyszłych wyzwań, wzmocnić kompetencje społeczne i zatrzeć nierówności edukacyjne, które narastały w starym systemie. Oficjalne uzasadnienia mówiły o “europeizacji” szkolnictwa i dostosowaniu go do potrzeb nowoczesnego rynku pracy. Ale już wtedy wielu nauczycieli i rodziców widziało w tym raczej eksperyment na żywym organizmie niż dopracowaną strategię.

“Zawsze czułem, że to był skok na głęboką wodę,” wspomina Tomasz, nauczyciel historii, który w 1999 roku zaczynał pracę w jednym z pierwszych gimnazjów. Nowy etap edukacyjny był dla kadry pedagogicznej wyzwaniem: zmiana podręczników, przyśpieszony kurs nowych metod nauczania, niepewność co do przyszłości. Dla uczniów – często szok kulturowy. Nowe środowisko, nieznane twarze, presja, by “szybko dorosnąć”. W praktyce rodzice dostawali system, który obiecywał wiele, ale już w pierwszych latach ujawniał głębokie pęknięcia.

Lata świetności: edukacja gimnazjalna w praktyce

Typowy dzień ucznia gimnazjum? Z jednej strony – dynamiczny, pełen wyzwań, nowych przedmiotów i intensywnych relacji rówieśniczych; z drugiej – chaos, niedostosowanie programów, niejasne wymagania i nieustanne testowanie granic przez młodych ludzi. Edukacja gimnazjalna miała być trampoliną do liceum, ale często stawała się polem bitwy o tożsamość i motywację.

Tabela: Kluczowe kamienie milowe historii gimnazjum w Polsce.
Źródło: Opracowanie własne na podstawie Wikipedia, 2024, [MEN, 2019]

Różnice między dawną podstawówką a gimnazjum były odczuwalne na każdym kroku. Nowe przedmioty, egzamin państwowy decydujący o dalszym kształceniu, a także atmosfera rywalizacji, której wcześniej brakowało. Według gimlca.pl, program nauczania historii stał się bardziej rozbudowany, ale i chaotyczny. Były sukcesy – uczniowie zdobywali lepsze kompetencje społeczne i analityczne. Były też porażki: ogromne różnice między szkołami, spadek motywacji, niejednolite standardy nauczania.

Upadek i reforma: dlaczego gimnazjum zostało zlikwidowane?

Decyzja o likwidacji gimnazjów w 2017 roku była kulminacją wieloletnich napięć społecznych i politycznych. Rząd PiS uzasadniał reformę uproszczeniem struktury szkolnictwa, powrotem do “sprawdzonych rozwiązań” i koniecznością poprawy jakości nauczania. Według danych MEN, zlikwidowano wtedy 5181 publicznych gimnazjów – liczba, która mówi sama za siebie o skali “operacji na żywym organizmie” (MEN, 2019). Krytycy podkreślali, że prawdziwe powody były bardziej złożone: presja opinii publicznej, wysokie koszty utrzymania i brak efektów, na jakie liczyli reformatorzy.

Kontrowersje rozgrzały opinię publiczną do czerwoności. Protesty nauczycieli, petycje rodziców, niepewność uczniów. “To była decyzja podjęta bez głosu nauczycieli,” mówi Anna, była dyrektorka gimnazjum. Skutki? Z jednej strony – chaos organizacyjny, konieczność nagłego wdrażania nowych podstaw programowych, często bez realnego wsparcia dla szkół i kadry. Z drugiej – ulga części rodziców, którzy mieli dość eksperymentów na własnych dzieciach. Uczniowie? Wielu poczuło się jak pionki w politycznej grze bez wyraźnych zwycięzców.

Co się stało z historią w edukacji po gimnazjum?

Historia w nowej podstawie programowej

Po likwidacji gimnazjów nauczanie historii przeszło radykalną metamorfozę. W nowej, ośmioklasowej podstawówce historia stała się przedmiotem nauczanym przez dłuższy okres, ale z bardziej rozproszonym programem. Według analiz historia.org.pl, liczba godzin historii w ciągu całego cyklu szkolnego nie uległa drastycznemu zwiększeniu – zmieniła się formuła i rozłożenie treści.

Tabela: Porównanie nauczania historii przed i po likwidacji gimnazjów
Źródło: Opracowanie własne na podstawie historia.org.pl, 2024

W praktyce nauczyciele musieli nauczyć się nowej logistyki: jak zapanować nad większą grupą, rozłożyć materiał na więcej lat, a jednocześnie utrzymać motywację młodzieży. Uczniowie często gubili się w nowym systemie, nie wiedząc, na czym skupić się przed egzaminami. Szkoły próbowały ratować się dodatkowymi zajęciami lub korepetycjami, często sięgając po wsparcie online, jak korepetytor.ai/historia-gimnazjum-online, które oferowały spersonalizowaną pomoc tam, gdzie tradycyjny system zawiódł.

Skutki dla uczniów: luka pokoleniowa?

Zmiany w systemie edukacyjnym spowodowały powstanie “luki pokoleniowej” – starsi uczniowie mają za sobą intensywną, gimnazjalną edukację historyczną, młodszym brakuje solidnych fundamentów. Według badania przeprowadzonego przez Ośrodek Rozwoju Edukacji w 2023 roku, poziom wiedzy historycznej wśród uczniów szkół podstawowych spadł o ponad 12% w porównaniu do okresu sprzed reformy.

Uczniowie często zgłaszają trudności z przyswajaniem materiału, zwłaszcza w kontekście przygotowań do matury. Przypadki uczniów, którzy po przejściu do liceum musieli “nadrabiać” braki z historii, są codziennością w wielu szkołach. W rozmowach z nauczycielami przewija się temat nieprzygotowania młodzieży do samodzielnego, krytycznego myślenia – efekt rozdrobnionego, powierzchownego nauczania. Szczególnie dotkliwe jest to na wsiach i w mniejszych miejscowościach, gdzie dostęp do dodatkowych materiałów, korepetycji czy internetu bywa ograniczony. Wyzwania te przekładają się bezpośrednio na wyniki matur, coraz częściej rozczarowujące zarówno uczniów, jak i ich rodziców.

Nauka historii online: szansa czy kolejne złudzenie?

Dlaczego historia online zyskuje na popularności?

Pandemia COVID-19 była katalizatorem cyfrowej rewolucji w polskiej edukacji. Szkoły zamknięte, lekcje prowadzone przez Teamsy, Zoomy i classroomy – nauka historii online stała się nie tyle dodatkiem, co koniecznością. Według historia.org.pl, 2020, liczba użytkowników materiałów online wzrosła o ponad 300% w ciągu pierwszego roku pandemii.

Nie chodzi jednak tylko o wygodę. Oto ukryte korzyści, o których eksperci nie mówią wprost:

• Szybszy dostęp do aktualnych materiałów – platformy online reagują na nowe odkrycia i zmiany w programie szybciej niż podręczniki papierowe.
• Personalizacja ścieżki nauki – systemy takie jak korepetytor.ai analizują braki ucznia i proponują dedykowane zadania.
• Interaktywność – lekcje z elementami quizów, gier czy filmów pobudzają zaangażowanie.
• Dostępność dla osób z niepełnosprawnościami – materiały można dostosować do indywidualnych potrzeb.
• Możliwość powrotu do trudnych tematów – online nic nie ginie, wszystko pozostaje do wglądu.
• Praca w własnym tempie – koniec z przymusem “wszyscy razem”.
• Sieciowe wsparcie społeczności – fora i grupy pozwalają na wymianę doświadczeń i rozwiązywanie problemów na bieżąco.

Pandemia przyspieszyła cyfryzację nie tylko szkół, ale i domów prywatnych. Platformy edukacyjne prześcigają się w liczbie materiałów, ofertach premium i narzędziach analitycznych. Z drugiej strony, łatwo popaść w pułapkę powierzchownej wiedzy lub dezinformacji – nie każda “darmowa lekcja” ma wartość merytoryczną, a ilość nie zawsze idzie w parze z jakością.

Najczęstsze mity o nauce historii online

Mimo lawinowego wzrostu popularności cyfrowych zasobów, wokół nauki historii online narosło wiele mitów. Najczęstszy? “Online to tylko strata czasu”. Tymczasem badania Uniwersytetu Warszawskiego z 2022 roku pokazują, że przy odpowiedniej motywacji i wsparciu nauczyciela, efektywność nauki historii online nie odbiega od zajęć stacjonarnych.

Najważniejsze pojęcia związane z edukacją online i historią gimnazjum:

Największe szanse nauki zdalnej to dostęp do specjalistów (np. historyków spoza własnej szkoły), interaktywność i możliwość powrotu do materiału. Zagrożenia? Spadek motywacji, nadmiar treści niskiej jakości oraz “samotność cyfrowa” ucznia, który bez wsparcia nauczyciela łatwo się zniechęca.

Kto korzysta z historii gimnazjum online?

Platformy do nauki historii online przyciągają coraz szersze grono użytkowników. Najliczniejszą grupą są oczywiście uczniowie przygotowujący się do egzaminów, matur czy olimpiad. Ale nie tylko. Coraz częściej na platformy takie jak korepetytor.ai/historia-gimnazjum-online zaglądają też dorośli, którzy chcą nadrobić edukacyjne braki lub nauczyciele szukający inspiracji do prowadzenia zajęć.

Motywacje? Od walki o lepsze oceny, przez potrzebę zrozumienia aktualnych wydarzeń politycznych, po czystą ciekawość. “Bez internetu nie dałbym rady przygotować się do matury,” przyznaje Michał, tegoroczny maturzysta z Krakowa. Dla niego i setek tysięcy innych uczniów, cyfrowe korepetycje stały się nie tyle luksusem, co koniecznością. Platformy takie jak korepetytor.ai nie ograniczają się do kopiowania podręczników – oferują spersonalizowane ścieżki nauki, analizy postępów i wsparcie 24/7. To właśnie takie narzędzia pozwalają przełamać bariery geograficzne, finansowe czy organizacyjne, z którymi tradycyjny system nie był w stanie sobie poradzić.

Jak efektywnie uczyć się historii online: praktyczny przewodnik

Krok po kroku: od wyboru platformy do pierwszego testu

Wybór platformy do nauki historii online nie jest tak prosty, jak mogłoby się wydawać. O ile YouTube czy Wikipedia kuszą łatwością dostępu, o tyle profesjonalne serwisy, takie jak korepetytor.ai, dają przewagę w postaci spersonalizowanych lekcji, interaktywnych testów i regularnego monitoringu postępów. Ważne, by wybrać narzędzie, które nie tylko przekazuje wiedzę, ale motywuje do systematycznej pracy.

1. Zdefiniuj swój cel nauki – czy przygotowujesz się do egzaminu, olimpiady, czy uczysz się dla siebie?
2. Porównaj dostępne platformy – zwróć uwagę na poziom materiałów, interaktywność i wsparcie nauczyciela.
3. Zarejestruj się i przetestuj darmowe funkcje – sprawdź, czy narzędzie oferuje wartościowe treści bez opłat.
4. Oceń poziom startowy – wiele platform (np. korepetytor.ai) umożliwia wykonanie diagnozy wiedzy.
5. Ustal plan nauki – wyznacz realistyczne cele tygodniowe, korzystając z wbudowanego planera.
6. Regularnie rób notatki i zadawaj pytania – aktywny udział zwiększa efektywność nauki.
7. Korzystaj z różnych form nauki – wideo, quizy, gry, prace projektowe.
8. Monitoruj postępy – analizuj raporty i modyfikuj plan w zależności od wyników.
9. Unikaj powierzchownych źródeł – korzystaj tylko z materiałów zweryfikowanych przez ekspertów.
10. Nie bój się prosić o pomoc – wsparcie społeczności i tutorów to ogromna przewaga edukacji online.

Planowanie nauki i wyznaczanie celów są kluczowe – bez nich łatwo się pogubić w gąszczu materiałów. Regularne sprawdzanie postępów i szybkie eliminowanie błędów to podstawa skutecznej nauki. Największym błędem jest “odkładanie na później” i korzystanie z przypadkowych źródeł – lepiej na początku poświęcić czas na selekcję, niż później zderzyć się z problemami na egzaminach.

Narzędzia i strategie, które naprawdę działają

Uczenie się historii przez internet wymaga nie tylko platformy, ale i odpowiednich strategii. Najskuteczniejsze metody to łączenie różnych źródeł (kursy, podcasty, filmy dokumentalne, quizy), aktywne angażowanie się w dyskusje oraz systematyczna analiza własnych błędów.

Tabela: Porównanie narzędzi do nauki historii online
Źródło: Opracowanie własne na podstawie analizy ofert dostępnych w maju 2025

Skuteczna nauka polega na łączeniu różnych form: czytanie, oglądanie, notowanie, dyskutowanie. Dzięki temu wiedza utrwala się szybciej, a ryzyko znudzenia spada do minimum. Warto również wykorzystywać narzędzia do robienia map myśli, korzystać z quizów powtórkowych i angażować się w projekty grupowe online, które rozwijają nie tylko wiedzę, ale i umiejętności społeczne.

Najczęstsze błędy i jak ich unikać

Nauka online, choć pozornie łatwa, kryje w sobie kilka poważnych pułapek. Najczęstsze to: brak planu, korzystanie z niesprawdzonych źródeł, brak systematyczności i ignorowanie raportów postępów.

• Zbyt szybkie poddawanie się – pierwsze niepowodzenie nie musi oznaczać, że metoda nie działa.
• Brak selekcji materiałów – nadmiar treści bez wartości merytorycznej tylko zniechęca.
• Zgubienie motywacji przez “samotność cyfrową” – warto korzystać z forów i grup wsparcia.
• Ignorowanie powtórek – wiedza nieutrwalana szybko ulatuje.
• Brak krytycyzmu wobec źródeł – szczególnie w internecie łatwo trafić na dezinformację.
• Porównywanie się z innymi – każdy uczy się w swoim tempie.
• Przeładowanie multitaskingiem – czasem mniej znaczy więcej.

Rozpoznawanie wartościowych materiałów to umiejętność kluczowa. Najlepiej korzystać z rekomendacji nauczycieli lub sprawdzonych platform edukacyjnych. Krytyczne myślenie jest niezbędne – nie ufaj każdemu materiałowi tylko dlatego, że jest “wysoko w Google’u”.

Historie uczniów: jak gimnazjum online zmieniło ich życie?

Od frustracji do sukcesu: prawdziwe historie

Historia gimnazjum online to także setki tysięcy osobistych opowieści. Przykład? Kuba z małego miasta przez dwa lata ledwo ciągnął się z historii – nie rozumiał tematów, miał zaległości większe niż lista lektur. Dopiero kiedy trafił na platformę online, która pozwoliła mu pracować własnym tempem, nadrobił wszystko w pół roku. Dziś sam pomaga koleżankom i kolegom w nauce.

Z kolei Karolina, uczennica liceum z Warszawy, po likwidacji gimnazjum musiała nauczyć się funkcjonować w nowym systemie. “Online nauczyłam się więcej niż w szkole,” przyznaje bez ogródek. Jej klucz do sukcesu? Systematyczność, aktywne korzystanie z quizów i wsparcia korepetytorów online oraz cotygodniowe podsumowania postępów. Inni uczniowie wskazują na różne strategie: łączenie materiałów wideo z notatkami ręcznymi, praca w parach przez Zooma, korzystanie z gotowych planów nauki. Efekty są różne – od spektakularnych “awansów” z dwójki na piątkę, po powolne, ale systematyczne nadrabianie braków.

Porównanie doświadczeń: duże miasto vs mała miejscowość

Dostęp do materiałów online i wsparcia korepetytorów różni się drastycznie w zależności od miejsca zamieszkania. W dużych miastach uczniowie korzystają z szerokopasmowego internetu, szybkich komputerów i wsparcia nauczycieli. Na wsiach, według raportu NASK z 2023 roku, aż 27% rodzin nadal korzysta ze słabego łącza lub jednego urządzenia na całą rodzinę. To przekłada się na efektywność nauki i wyniki egzaminów.

Tabela: Różnice w efektywności nauki historii online w zależności od miejsca zamieszkania
Źródło: Opracowanie własne na podstawie raportu NASK, 2023

Infrastruktura cyfrowa staje się kluczowym czynnikiem sukcesu. Gdy jej brak, młodzi coraz częściej wybierają alternatywne ścieżki: nauka w świetlicach, korzystanie z telefonów komórkowych, a czasem… powrót do tradycyjnych podręczników.

Kontrowersje wokół gimnazjum i nauki online: prawda kontra propaganda

Największe spory i ich prawdziwe źródła

Debata o gimnazjach i nauce online nie gaśnie do dziś. Główna linia konfliktu? Dla jednych gimnazjum to symbol zachodnich standardów i nowoczesności, dla innych – nieudany eksperyment i źródło chaosu. Media często przedstawiały likwidację gimnazjum w skrajnie uproszczony sposób: “powrót do tradycji” kontra “zniszczenie szans na rozwój”. W rzeczywistości polityka wzięła górę nad głosem nauczycieli, rodziców i uczniów. Według analiz Fundacji Batorego, decyzje dotyczące edukacji rzadko kiedy wynikają z dogłębnych badań czy długoterminowych wizji – dominują doraźne interesy polityczne.

Czy reforma faktycznie poprawiła nauczanie historii?

Już pierwsze analizy po likwidacji gimnazjów pokazały, że poziom wiedzy historycznej nie poprawił się. Badania Instytutu Badań Edukacyjnych z 2022 roku wykazały, że uczniowie szkół podstawowych osiągają gorsze wyniki z historii niż ich rówieśnicy sprzed reformy. Oczekiwania rozminęły się z rzeczywistością – zamiast poprawy pojawiły się nowe problemy: rozproszenie programu, brak czasu na pogłębioną analizę i chaos organizacyjny.

"Reformy rzadko działają tak, jak planują politycy." — Paweł, ekspert ds. edukacji, IBE, 2022

Alternatywne drogi poprawy jakości nauczania historii? Więcej autonomii dla nauczycieli, lepsze przygotowanie programów, wsparcie cyfrowych narzędzi i realna konsultacja zmian z gronem pedagogicznym. To nie spektakularne reformy, ale codzienna praca u podstaw decyduje o sukcesie edukacji.

Spojrzenie w przyszłość: co dalej z nauką historii online?

Nowe technologie, nowe możliwości

Jeszcze kilka lat temu nauka historii z wykorzystaniem sztucznej inteligencji była science fiction. Dziś narzędzia takie jak korepetytor.ai udowadniają, że AI może wspierać indywidualny rozwój ucznia, analizować jego postępy i proponować optymalne ścieżki nauki. Wirtualne klasy, symulacje bitew, interaktywne mapy – to już codzienność na najlepszych platformach edukacyjnych.

Prognozy dotyczące edukacji historycznej w Polsce wskazują na dalszy rozwój cyfrowych narzędzi, ale także wzrost znaczenia kompetencji miękkich: krytycznego myślenia, analizy źródeł i umiejętności pracy zespołowej. Zagrożenia? Ryzyko uzależnienia od technologii, powierzchowność wiedzy i coraz większe nierówności cyfrowe.

Jak przygotować się na zmiany?

Praktyczne wskazówki dla uczniów i nauczycieli są proste: elastyczność, otwartość na nowe narzędzia i nieustanne podnoszenie kompetencji cyfrowych. Najlepiej realizować je krok po kroku:

1. Zidentyfikuj swoje potrzeby edukacyjne
2. Znajdź sprawdzone platformy do nauki historii online
3. Zweryfikuj jakość oferowanych materiałów
4. Wykorzystaj narzędzia do monitoringu postępów
5. Ucz się regularnie i systematycznie
6. Korzystaj z wsparcia społeczności i tutorów
7. Analizuj własne błędy i modyfikuj plan nauki
8. Nie bój się eksperymentować z nowymi metodami

Elastyczność i gotowość do zmiany są dziś cenniejsze niż jakikolwiek tytuł naukowy. Budowanie własnej ścieżki rozwoju historycznego to nie sprint, ale maraton – z wybojami, zakrętami i niespodziankami po drodze.

Porównania międzynarodowe i inspiracje: czego możemy się nauczyć?

Jak inne kraje radzą sobie z nauczaniem historii online?

Kraje skandynawskie, Niemcy czy Stany Zjednoczone to laboratoria innowacji w edukacji online. W Szwecji czy Norwegii już od lat 90. stosuje się blended learning – połączenie lekcji stacjonarnych i online. Niemcy, choć ostrożni wobec cyfrowej edukacji, wprowadzili obowiązkowe kursy z krytyki źródeł. USA stawiają na gamifikację i masowe otwarte kursy online (MOOC).

Tabela: Porównanie metod nauczania historii online na świecie
Źródło: Opracowanie własne na podstawie [OECD, 2024]

Inspirujące inicjatywy zza granicy obejmują projekty wirtualnych muzeów, symulacje wydarzeń historycznych czy programy wymiany online z uczniami z innych krajów.

Czego Polska może się nauczyć z zagranicy?

Najważniejsza lekcja: cyfrowa edukacja to nie tylko narzędzia, ale kultura uczenia się. Polska powinna inwestować w szkolenia kadry, rozwój infrastruktury i budowanie społeczności edukacyjnych online. Bariery? Brak finansowania, opór nauczycieli, nierówności cyfrowe. Rola nauczycieli i lokalnych liderów edukacyjnych okazuje się kluczowa – to oni są “ambasadorami zmiany”, którzy mogą przeszczepić najlepsze praktyki zza granicy do polskich realiów.

Możliwe scenariusze rozwoju? Od powszechnego dostępu do materiałów open source, przez narodowe platformy edukacyjne, po szerokie wykorzystanie sztucznej inteligencji w analizie postępów uczniów. Warunek: wszystko musi być oparte na rzetelnych źródłach i zweryfikowanych metodach, nie na marketingowych sloganach.

Podsumowanie i refleksja: czy historia gimnazjum online ma przyszłość?

Najważniejsze wnioski i rekomendacje

Historia gimnazjum online to opowieść o polskim systemie edukacji, który szukał własnej drogi między tradycją a nowoczesnością, często błądząc po omacku. Z jednej strony widzimy zmarnowane szanse, niedopracowane reformy i pokolenia uczniów, które musiały odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Z drugiej – cyfrowe narzędzia, które dają realną szansę na wyrównanie różnic i indywidualny rozwój.

Każdy uczeń i rodzic powinien wiedzieć: nauka historii online to nie moda, lecz konieczność w świecie, gdzie wiedza zmienia się szybciej niż podręczniki. Trzeba jednak trzymać się kilku zasad: wybierać sprawdzone źródła, planować naukę, korzystać z wsparcia społeczności i nie bać się nowych technologii. Klucz to balans między cyfrową innowacją a solidnym rzemiosłem nauczycielskim. Umiejętne wykorzystanie szans online pozwala nie tylko nadrobić zaległości, ale także zbudować kompetencje niezbędne we współczesnym świecie.

Co dalej? Otwarta przyszłość edukacji historycznej

Otwarte pytania pozostają: czy system edukacji dogoni rzeczywistość cyfrową? Czy nauczyciele znajdą czas i narzędzia, by naprawdę wspierać uczniów? Jedno jest pewne – historia to nie tylko przeszłość, to nasza przyszłość.

"Historia to nie tylko przeszłość, to nasza przyszłość." — Ewa, nauczycielka historii

Każdy może aktywnie kształtować swoją edukację – także online, także poza systemem. Zachęcamy do dzielenia się własnymi doświadczeniami, refleksjami i wskazówkami na temat nauki historii online. Bo może to właśnie twoja historia stanie się inspiracją do kolejnej, lepszej reformy.